Blog: WHY2025

Vorige week was ik één van de duizenden bezoekers van WHY 2025, de nieuwste editie in de serie Nederlandse openlucht-hackerkampen die elke vier jaar plaatsvindt onder een andere naam. De traditie begon al in 1989 met de Galactic Hacker Party (GHP), maar zelf ontdekte ik deze bijzondere wereld pas in 2013. Tijdens OHM 2013 (Observe Hack Make) voelde het alsof ik thuiskwam in een thuis waarvan ik het bestaan nog niet kende. Dit waren míjn soort mensen. Sindsdien heb ik geen enkele editie meer gemist, SHA 2017 (Still Hacking Anyway), MCH 2022 (May Contain Hackers) en nu dus WHY 2025 (What Hackers Yearn)…

De village

De editie van dit jaar vond plaats in Geestmerambacht, zo’n 42 km ten noorden van Amsterdam, terug op dezelfde locatie als OHM in 2013. Een nostalgisch gevoel toen ik de plek herkende waar ik al die jaren geleden voor het eerst mijn tentje neer had gezet. Datzelfde tentje maakte dit keer deel uit van een drukbezochte village, waar we een soort Te(n)tris speelden om zoveel mogelijk tenten in het toegewezen stukje grond te passen. In de gemeenschappelijke tent werd samen gekookt, gegeten, gesoldeerd, gechilled en natuurlijk gehackt. Ook werd er driftig geknutseld aan de badge.

De badge

Een badge van een hackerkamp is niet zoals bij andere conferenties een stukje karton of een plastic naamkaartje, maar een volwaardige kleine computer. De WHY-badge had een beeldscherm, toetsenbord en maar liefst twee ESP32-controllers. Zelf had ik van tevoren al een 3D-geprint doosje gemaakt waar de badge precies in paste. Er zat ook een LORA module op de badge, maar de antenne hiervoor moest je er zelf nog wel even op solderen. Helaas bleef het aantal applicaties voor de badge wat beperkt. De focus van Team:Badge lag voornamelijk op het herstellen van een aantal ontwerpfouten. De badge bleek namelijk brandgevaarlijk, wat samen met een grote groep vrijwilligers opgelost werd, onder andere door epoxy te gieten over kwetsbare onderdelen van de badge.

Engelen
Hoewel er met ongeveer 3.750 deelnemers uit zo’n 50 landen een enorme diversiteit aan bezoekers was, van hackers, makers en techliefhebbers tot kunstenaars en privacy-activisten was er toch een gevoel van eenheid op het kamp. Vele bezoekers, ongeveer één op de drie, hadden zich aangemeld als Engel, zoals de vrijwilligers genoemd worden. Ikzelf heb dit keer meegeholpen als audio-mixer. Eigenlijk draaide het hele festival op deze vrijwilligers, die in ruil voor een maaltijd in Heaven een stukje van het werk verrichtten en zo samen het kamp draaiende hielden.

Het programma
Het officiële programma zat bomvol technische talks en workshops. Omdat bijna alle talks zijn opgenomen en later online terug te kijken zijn, koos ik ervoor vooral de TLP-RED sessies bij te wonen die níet gefilmd werden. Daarnaast speelde ik mee met de Capture The Flag (CTF): een competitie waarin je technische puzzels oplost om digitale vlaggen te vinden. Er waren klassieke categorieën zoals Web, Forensics, Crypto en Reverse Engineering, maar ook onsite-uitdagingen: van reverse engineering hardware en lockpicking tot verborgen vlaggen op het festivalterrein en in de diverse villages. Het was de perfecte combinatie van leren en spelen.

Creativiteit

Overal op het terrein stuitte je op creatieve uitspattingen. Sommige installaties gaan al meerdere edities mee, zoals een karretje dat muziek genereert op basis van GPS-coördinaten — elke vierkante meter op aarde heeft zo zijn eigen melodie, dus als je het karretje een stukje versleept hoor je weer iets heel nieuws. Je hoeft ook niet vreemd op te kijken als er ineens een bankstel voorbij rijdt waar twee hackers op zitten te gamen, of als er in de lange rij voor de badge-tent iemand in een rijdende hangmat ligt, wachtend tot hij aan de beurt is om z’n badge op te halen. Daarnaast reed er ook een autonome robot rond met een grote watertank. Zodra de sensoren beweging detecteerden, zette deze robot de achtervolging in en probeerde deze je nat te spuiten met een waterpistool. Op de warme dagen zorgde dat voor veel hilariteit én verkoeling.

Hacker-cultuur
Wat WHY voor mij bijzonder maakt, is dat het zoveel meer is dan een conferentie of festival. Het is een plek waarin nieuwsgierigheid, kennisdelen en samenwerking de belangrijkste bouwstenen zijn. Iedereen draagt zijn of haar steentje bij: van de Engelen die achter de schermen alles draaiende houden tot de creatieve geesten die met wilde ideeën en kunstinstallaties de sfeer kleur geven. In de kern gaat het bij hacken niet alleen om technologie, maar om een manier van kijken naar de wereld. Vragen stellen, systemen onderzoeken, grenzen verkennen en dingen beter maken dan ze waren. Tijdens WHY zag je dat in de praktijk gebeuren: problemen werden niet alleen besproken, maar ook samen aangepakt — of dat nu gaat om een badge die spontaan in rook dreigt op te gaan of om een lastige CTF-challenge die alleen door teamwork oplosbaar is. Juist die combinatie maakt dat ik telkens weer het gevoel heb thuis te komen. WHY 2025 was daarmee niet alleen een ode aan technologie, maar vooral ook een ode aan creativiteit, samenwerking en de hacker-ethos zelf.

Ik hoop jullie allemaal over 4 jaar te zien op het volgende event…

“R.”